Buzlu kahve

19 yaşında bir yemek programının yönetmeniyim. Nasıl toyum! Sinirlenmek o zamanlar o kadar kolay ki. En ufak bir aksiliğe sıfır tolerans gösterdiğim bir günün sonunda bir el uzandı. Koca bir plastik bardak içinde buzlu kahve yanında da tatlı bir paket için de antepfıstıklı çikolata. Elin sahibi Bey’e göz gezdirdim. Tanımıyorum. Şaşkınlığımı fark ettiği anda tanıttı kendini, tüm gün aynı mutfakta çalışmışız. Mutfağın şefi imiş. Tüm gün onu fark etmeyecek kadar sinirli oluşum, canını sıkmış olacak ki kendini gösterebilmek adına harika bir yol seçmiş. Bir bardak kahve, biraz çikolata. “İyi gelir, afiyet olsun” dedi. Birlikte içelim demedi.  Üzerine başka süslü cümleler kurma gereksinimi duymadı. Sadece o an tek istediği gerçekten iyi olmamdı. Teşekkür ettim ve gitti. Bir kaç kez daha bir arada çalıştık. Ufak, keyifli sigara sohbetlerimiz oldu. Sonrasında bir daha rastlamadım kendisine. 19 yaş, Şeker Kız Candy ile büyümüş bir nesle güvenli Bey’lerin gelmesi için  erken bir yaş sanırım. Tecrübe açlığı çektiğimiz zamanlarda güveli bir alan oluşturup beni oraya çağırması hoşuma gitmemiş olacak ki ilgilenmedim. Şimdiler de tecrübelerden yorulmuş ben, sadece iyi olmam için ikram edilen bir bardak kahve ve biraz çikolata arayışı içindeyim.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s